Weksel in blanco (niezupełny) upowszechnił się dopiero niedawno jako forma zabezpieczania wierzytelności. Wymaga on zaufania do osoby podpisanej na wekslu i dlatego stosuje się go tylko wobec osób dobrze bankowi znanych z rzetelności (w formie weksla samoistnego). Znacznie częściej banki stosują weksle in blanco poręczone przez osoby trzecie.

Weksel tego rodzaju nie powinien zawierać sumy wekslowej ani też terminu płatności. Sposób uzupełnienia weksla przez bank zostaje określony w deklaracji wekslowej złożonej łącznie z wekslem in blanco W deklaracji tej zostają zawarte upoważnienia dla banku określające:
-Kiedy ma prawo uzupełnić weksel.
-Jaka kwota może być na wekslu wpisana (sposób obliczania).
-Jaki może być ustalony termin płatności weksla.
Skuteczne weksle in blanco mogą być wystawiane przez: osoby fizyczne mające zdolność prawną i zdolność do czynności prawnych, wspólników spółki jawnej ujawnionych w rejestrze handlowym jako osoby reprezentujące interesy spółki, wspólników spółki cywilnej zgodnie z umową spółki, zarządy spółek handlowych zgodnie z zapisami w rejestrach, prokurentów, pełnomocników posiadających pisemne pełnomocnictwo do zaciągania tego typu zobowiązań, zarządy spółdzielni oraz likwidatorów.

Poręczenie wekslowe - aval stanowi poręczenie za osobę zobowiązaną wekslowo. Może go udzielić osoba trzecia, fizyczna lub prawna oraz osoba już na wekslu podpisana. Poręczenie takie w skuteczny sposób może być udzielone tylko w formie:
-Złożenia podpisu na przedniej stronie weksla.
-Złożenia na przedniej lub odwrotnej stronie weksla podpisu pod oznaczeniem wskazującym na jego poręczenie - gwarantuję, ręczę.

W ostatnim przypadku poręczenie może być ograniczone do określonej po słowie ręczę lub innym sumy do wysokości której gwarancja jest skuteczna. Avalista odpowiada samoistnie i solidarnie, nawet gdy zobowiązanie za które poręcza jest nieważne za wyjątkiem wady formalnej weksla. Operacje wekslowe są w obecnym prawie czynnościami bankowymi, ale sprawy o wydanie nakazu zapłaty należą do sądów gospodarczych.

W chwili obecnej przedsiębiorcy codziennie muszą wybierać:
1)czy bezwzględnie ściągać należności od dłużników i nie narażać się na ich niewypłacalności wskutek upływu czasu,
2)czy też korzystniej będzie nie narażać się na utratę kontrahenta i poczekać aż sam ureguluje należność, co może w rezultacie prowadzić do jego niewypłacalności.

Poniżej przedstawiono kilka rozwiązań tego problemu, których wybór zależny jest od szeregu warunków. Jednym z nich jest dziedzina w której prowadzona jest działalność gospodarcza, innym rozmiar prowadzonego przedsiębiorstwa, kolejnym rynek zbytu (towarów lub usług). Spośród tych i wielu innych przedsiębiorca będzie musiał wybrać przeważające.

Opracowanie to ma na celu zaprezentowanie możliwości, jakie daje wierzycielowi prawo w odniesieniu do egzekwowania należności.

Przedsiębiorcy muszą wiedzieć, iż egzekucja prowadzona przez komornika nie jest jedyną formą ściągania długów. Są także inne, alternatywne do egzekucji (przymusu państwowego), sposoby odzyskania środków finansowych