Odpowiednie zabezpieczenie wierzytelności ma na celu zniwelowanie ryzyka gospodarczego oraz zapewnienie wierzycielowi spłaty swojej należności, w sytuacji gdy dłużnik nie wywiązuje się z zaciągniętego zobowiązania.
Prawo polskie przewiduje dwa sposoby zabezpieczenia wierzytelności: osobiste i rzeczowe. Zabezpieczenia osobiste polegają na tym, że wierzyciel może dochodzić swojej wierzytelności nie tylko od dłużnika głównego ale także z całego majątku podmiotu, który takie zabezpieczenie na rzecz wierzyciela ustanowił. Zabezpieczenie rzeczowe natomiast pozwala wierzycielowi na zaspokojenie swojej wierzytelności z samego przedmiotu zabezpieczenia, niezależnie od tego czyją pozostaje on własnością.

Do osobistych zabezpieczeń należą:
1. poręczenie,
2. weksel in blanco,
3. poręczenie wekslowe,
4. gwarancja bankowa,
5. przelew wierzytelności,
6. przystąpienie do długu.

Do rzeczowych zabezpieczeń wierzytelności należą:

1. zastaw,
2. zastaw rejestrowy,
3. hipoteka,
4. przewłaszczenie na zabezpieczenie,
5. kaucja.

Ta sama wierzytelność może być zabezpieczona kilkoma rodzajami zabezpieczeń. W przypadku takim o kolejności i zakresie ich realizacji decyduje wierzyciel, jeżeli strony nie umówiły się inaczej.